Nieuws

Veerkracht, adrenaline, wilskracht en…coaches!

Door Geert Luinstra op zondag 4 december 2011

We zaten langs de kant van het veld. Het korfbalveld. Er werd een oefenwedstrijd gespeeld. Een snelle voorsprong, na 5 minuten spelen al 2-0 voor. Dat belooft wat.

Maar wat gebeurde? De tegenspelers vonden elkaar beter en mikten zowaar de bal enkele keren door de korf. Oeps, hoe wapen je je nu tegen zoiets?

Een eerdere coach had in het verleden vaak een netje mandarijnen mee. Hiermee werden soms onvermoede krachten losgemaakt. In dit geval waren mandarijnen niet bij de hand. Ik zag een coach druk schrijven. Het schrijfblok van Van Gaal was er niets bij. Daarop zou de strijdwijze voor het vervolg van de wedstrijd wel staan, dacht ik. En wat gebeurde?

De wedstrijd zette zich voort in een onwaarschijnlijk hoog tempo, maar helaas, de achterstand liep op. Er werd druk gecoached, hard gewerkt en uiteindelijk was er toch de beloning. De achterstand werd verkleind en aan het eind van de wedstrijd stond een gelijke stand op het scorebord. Dik verdiend, was de algemene mening.

Zomaar een wedstrijd. Maar toch ook niet zomaar een wedstrijd. Er zat van alles in de wedstrijd (zeker vanuit sportpsychologisch oogpunt). Teleurstelling, blijdschap, strijd, geduld, veerkracht en door de actieve coaching werd adrenaline losgemaakt. Maar bovendien was er wilskracht.

Veerkracht heb je als je weet om met teleurstellingen om te gaan. Je hebt de energie om de teleurstelling weg te werken en te werken aan succes. Geloof in eigen kunnen om samen met je team de tegenstander te willen verslaan. Het hangt samen met wilskracht. Beide woorden hebben als gezamenlijke vertaling: energie.

De Friesland Bank adverteert ermee: willen is kunnen. Als je daadwerkelijk gelooft in je kansen, dan dwing je ze vanzelf af. De wedstrijd was er een mooi voorbeeld van. Je kunt dat niet alleen. Bij de strijd heb je spelers die voorop gaan, maar door samen te strijden maak je het een tegenstander moeilijk. Bovendien geef je je visitekaartje af.

Het is een opmerkelijke eigenschap van clubs buiten de stad. Misschien technisch niet altijd perfect, maar aan strijd zal het nooit liggen. Een element om toe te passen als het op techniek en routines even niet loopt. Bij deze wedstrijd was het zeker zichtbaar.

Maar de coaching en adrenaline dan? Tsja, als je dan wikipedia er op naslaat en leest over adrenaline dan staat daar o.a. het volgende:

  • “[…] is het in veel van deze gevallen goed dat de stof wordt aangemaakt omdat het de alertheid verhoogt en meer energie geeft. Adrenaline is een stofje dat door het lichaam aangemaakt wordt. Het stofje komt vrij bij o.a. angst, stress, woede en fysieke arbeid.”

Juist bij deze wedstrijd was de adrenaline duidelijk merkbaar. Ik denk dat het komt door de fysieke arbeid. Angst en stress heb ik in ieder geval niet gezien. Alertheid en energie des te meer. Geblesseerde spelers wilden z.s.m. weer het veld betreden en tegenspelers werden fanatiek bestreden.

Dat een team daarvoor coaches nodig heeft om dit soort krachten te kanaliseren is noodzaak. Hierover heb ik in de vorige pallas post plus geschreven. Spelers kunnen niet zonder coaches. Zij stimuleren, observeren en schrijven, met als doel: een goede wedstrijd en de volle winst. Ik hoop dat er nog veel wedstrijden gewonnen worden.

Voor het laatst bijgewerkt op maandag 2 april 2012 om 16:41.